kaçış

kendimden kaçmak için sana gelmiştim

kendimle başbaşa kalmamak için

hastaydım yine o zamanlar

hep o öksürüklü halim

bitkin yorgun..

o zamanlarda da küfrederdim

kendimi de sevmezdim çok

tıpki şimdiki gibi..

önce ben kaçtım

sana geldim..

sen de bana kaçtın

ama kendi evindeydin

kendine kaçtın sen de..

bana kaçarmış gibiykende..

ikimiz de sende buluştuk

daha güvenliydi senin evin..

ben sonra

kaçmak için birşeyden

uyumamaya başladım

yazmaya..

daha çok yazmaya..

benim kaçışlarım seni korkuttu

sende başladın kaçmaya

sen kaçtıkça uyumak istedin..

uyudukça kaçtın..

ben uyanıktım hala

aynı yatakta uzanamadık

birimiz uyurken diğerimiz uyanıktık..

ben kaçmaktan yoruldum

dinlenmek için uyudum sonra

sen doymuşken uykuya

sen geldin sonra..

ben çıkamadım yataktan

gözlerim kapınıyorken uykusuzluktan..

ben uyudum çok

uyanmak istedim..

uyandır beni hadi dedim

gerçeği ver bana

rüyayı değil diye..

ikimizde kendi yataklarımızda

açtık gözlerimizi..

ellerimiz gidemedi telefona

telefona giden ellerimiz

konuşamadı..

konuşan dudaklarımız

söyleyemedi..

söyledik sonunda

söylenenler gerçekti..

her kaçış kendini kovaladı

bu hikayede..

her kaçan kendi uykusundaydı

uyanmaya geç kaldık..

başka bir rüyaya giderken

başka bir gerçekte

elbet buluşmak üzere..

kedi maması-orda burda şurda

orda burda şurda yazıyorum.

nedense, bazen sırf saçmalık olsun diye.

hani "bende yazıyorum" demek için bazen de sadece.

yazarken bazen yine

orda burda şurda

istiyorum ki

orda burda şurdanın da dışında

olanlarda da yazayım.

kafam değişik çalışıyormuş

öyle demişti birkaç arkadaş zamanında

çok da g.tümde!

hayır götümde yazmaktan çekindiğimden değil

araya bir nokta koyunca daha hoş gözüktüğünden gözüme.

neyse ne diyodum

birisine yazıyorum çoğu zaman

o birisi dışında herkes anlarken

o birisi dışındakilerin hepsi üstüne alınırken

ve ben buna gülerken

çok da umrumda olmazken hayat tam o anda

o'nun beni değil de

kendi orda burda şurdasındakileri

okuyor olmasına atıyorum kahkahamı!

ben ona en çok yakışacak parfümü vermişken

o başkalarının eşantiyon diye verdiği parfümleri kullanıyor

üzerine başka hayatlara ait kokular siniyor

buna da gülüyorum!

ünlem koymam sinirlendiğimden değil

sinirlensem küfrederim ben

veya ünlemlerim çoğalır..

neyse..

söyleceklerim bitmedi elbet

ben ona fırından yeni çıkmış ekmeğimden

bir parça koparıp verirken

onun gözü

onun orda burda şurdasındakilerin

bayat ekmeğinde!

midesini bozacak yazık

hiç de gelemez böyle şeylere..

"güzel bir gün ölmek için" demiş ya

şarkıcı kişi

güzel bir gün öldürmek için de..

beni anlayanlar varmış

anlamayanların içinde..

buna sevinirim işte!

burdaki ünlem de sinirden değil

veya öyleyse de size ne..

komik bir film izledim bugün

romantik komedi,

ben hep romantik komedi tadındayım ya

öyle yazıyorum iletilerime

millet illet olsun diye!

kıssadan hisse aşklar yaşayarak

sonradan düşünce de çok çok gülerek

işin komedi kısmını kıvırabildim

ama romantik durumlar

teğet geçti hep

vay anasını dedim ben de!

bugün güzel bir gündü

yaşamak için

biraz işin romantik kısmına

dokunabildim.

çok da gevezeymişim anladım.

biraz da sakar

düdük diyenlerde olur elbet

patates kıvamındaki hayatıma

ben daha çok kedi maması olmayı tercih ederim

en kalitelilerinden ama

kedileri sevdiğimden çok

şimdi bir tanesi yanımda

kıvrılmış uyuyor

rüya görüyor belli

bir başka kediyi kovalıyor olabilir

o da kendi

orda burda şurdasında..

en kısa zamanda görüşmek üzere

oralarda

buralarda

şuralarda..

ruhunu ödünç ver bana!

Duygusuz bir eylemden ibaret bir kadın tadını damağına katarken, senin içinde binlerce sen vardı… Ve sanki her bir zerreme gözlerini dikmiş ayrı ayrı insanlar vardı içinde.. Ben delice konuşurken seninle ve belki de kendi kendime, sen sessizlik hakkını kullanıyordun.. Yine.. Yine…

Ve sen kelimelerimi çalıyordun..
Ben söyleyemiyordum…

Sanki yüzlerce binceler insan bana bakıyordu senin dışında, sen ve diğerleri vardı hayatımda… Sen ve senin dışındakiler..

Yıllar önce bestelediğim bir şarkının, hani öylesine, amaçsızca, bir kahramanı bile olmayan bir bestenin kahramanı oldun sen..
Ben yıllar önce seni anlatmışım ve kendimi…
Şimdi mırıldandım, daha az önce…
Ne güzel anlatmışım seni..

Bir dağın zirvesindeki kartopuyum, her itilişimde aşağıya, düşerken büyüyor, büyüyorum….
Hem kendimden hem de senden bir şeyler katarak kendime çoğalıyorum sanki…
Binlerce oluyorum ben içimde…
İçimde binlerce kişi…
Sen açık oturumda tartışıyorsun beni, o içindeki diğerleriyle..
Sorgu da bitmiyor, sual de…

Senin karşında idamı bekleyen mahkumlar gibi hissediyorum kendimi..
Ne zaman öleceğimi merak ediyorum..
Kelimeler ağzımdan, patlamış bir borudan fışkıran sular gibi hiç düşünmeden çıksın istiyorum...

Sonu nereye varacaksa varsın…

Ve sen yine…
Kelimelerimi çalıyorsun
Söyleyemiyorum…

Hayatta tek ihtiyacım olan şeydi
Tereddütsüz bir ruh…
Sonsuz aşk
Lanetli bir tereddüttü
Diye fısıldarken
Beynim kara bir dantel ören
Örümcek..
Ağlarıma takılmış bir böcekti
Beynimin orta yerinde
Ölü bir böcek…
Kanımdan daha sarhoş
Bir bardak şarapla
Çakırkeyif gülümsemesi dudaklarımda
Kime baktığımı bilemezken,
Tanıyamamışken tam da
Karşımda duranı
İçimden sana sesleniyordum..

“Ruhunu ödünç ver bana
Ona ihtiyacım var!”

Binlerce ayak izinde
Binlerce sigara izmaritinde
Günün ilk koşturmasıyla kuruyan dudaklarda
Karşılaşıyorduk senle..
Göz göze geliyorduk bazen de
Ya da burun buruna…
Kulaktan kulağa fısıldıyorduk
Bu büyük çığlığı…
Sana ihtiyacım var
Ruhunu ödünç ver bana….


“Nehirler akar mı bu bozkırın ardından
Suyun içinde balıklar boğuluyorken
Güneş doğar mı bu gecenin ardından
Örümcekler beynimde dolanıyorken..”


“Bir tek cevap vardı aslında
Söylemesi zor olsa da
Ölmek de yaşamak da birdi aslında
Ruh bedene fazlaymış
Kimi yaşar kimi kaçarmış
Bir ipte iki cambazmış
Sevişmek oysa…”

bu şarkının bittiği yerde

Gecenin ve içinde sakladığı tüm sırlar adına
özür diliyorum senden
Tüm bu sessiz dualar ve korkarak işlenen suçlar
Ve tüm yalvarışlar cesaretini toplayıp da bir gün
Karşıma dikildi
Gözlerini gözlerimden ayırmadan
Sivrilmiş dişlerini göstererek
Kan akıtmaya yeminli aşklar
Son damlasında kayboldu rakının!
Nefesimdeki sarhoşluğu koklayarak
Deniz fenerinin altında
Çıldıran denizin, amaçsız vuruşlarıyla dalgaların
Vücudumdan ayrılmak isteyen ruhumun
Yer çekimine inat yükselen ve titreyen
O çok üşümüş benliğimin
Senin için kurduğu o tek hayale inat
Delirmiş dalgaların içinde boğulmak istiyorum!
Islak saçlarının dokunduğu her yeri titreten
Ve dokunduğu her yeri ürperten parmaklarının
Bir enstrüman çalar gibi ama bazen bilinçsiz
Dünümün bugünümün ve yarınımın şarkısı
Parmaklarından dökülen..
Mor bir düştü, yarı tanrı yarı insandı hayalet
Duvarda yumruğum, etimde dişim
Acıyordum, ağlıyordum!
Ve öfkeyle çığlık atarken
Deniz fenerine bakıyordum
Bulutlu muydu gökyüzü
Ay nerdeydi?
Soramıyordum
Sürünürcesine kaçıyordum gölgemden
Sevişircesine atlıyordum denize…
Bu şarkı biterken..
Bu şarkının bittiği yerde…

KaraKedi

İçimizdeki katiller..
Elinde bıçakla oyun oynayan çocuklar..
Kibritin yaktığı ateş, bıçağın kestiği ten…
Kadehteki dudak izi..
Yazılmamış kağıtlar..
Gökkuşağının kayıp rengi..
En zayıf halka..
Puzzle’ın eksik parçası…
İlk dokunuş..
Son gözyaşı…
Müziğini arayan sözler…
Midye kabukları..
Su kabakları…
Cevabını kaybetmiş bir soru…
Ve kara bir kedi..
Şimdi arıyordu seni..
Yanımdan geçti..
Daha şimdi yanımdan geçti..

"ölme sakın hayat güzel"-özür

yazmazdım aslında sana.. birbirimizin günlüğü olmaya söz vermiştik.. ben döndüm sözümden sen değil.. hep bir özür borcum vardı sana..

özür dilerim..

"Hani boyle sabah uyanırsın da pencereden bakarsın, oyle pusludur kı hava; sabah 11 de bıle boyle sankı aksam oluyomus gıbı bır hıs verır ınsana.. sankı bı yakının ölmüş gibi bir his vardır ıcınde.. yada sevgılının senı terketmesınden sonrakı gunlerı yasıyosundur ayakkabını baglarken kapının onunde...sonra ıstemıye ıstemıye sokaga cıkarsın, moralın cok bozuktur ama bı sebebıde yoktur hanı..
tam dısarı cıkıp apartmanın kosesını donerken , bir kac sonbahar yapragıyla bırlıkte ruzgardan ucu$an ama ordakı anafora takılıp cok ta uzaga gıdemeyen - sankı bır fılmın yada klibin yavaş cekılmıs bır sahnesı gıbı - sureklı oldugu yerde donup duran beyaz bı poset vardır ya hanı...
HAH.. ISTE TAM DA O PO$ETIN YERINDEYIM SU ANDA....."

bana kendini tarif etmiştin birgün, okuduğumda küçülmüştüm, o kadar küçülmüştüm ki tek bir sözcüğe sığabilecek kadar..

keşke..

isterdim ki yine eskisi gibi küçülüp küçülüp avuçlarının içine sığacak kadar olayım..

beni yerden al ve göz hizana getir.

kahkahanı atarak o güzel küfürlerinden birisini savur dünyaya..

koy g.tüne diye!

cesaretimi kaybettiğimde, inançlarım tükendiğinde, kendimden nefret edip de kaçmak istediğim her anımda sana sığındım ben..

günlüğümdün sen benim, ben bozdum oyunu, ben gitim..

yazamadım, günlerim yoktu yazacak..

ne yazacağımı da bilemedim..

ne anlatırsam anlatayım, gözlerini benden kaçırmadın,

tüm şarkılarımı sevdin sen, tüm yazdıklarımı..

ben sen sevdin diye sevdim kendimi de,

bana beni sevdirttin yeniden..

iyi ki vardın..

hiç gitmedin biliyorum..

hep ordaydın..

hayat güzel dedin diye ölmedim ben..

"ölme sakın hayat güzel"

ve sen de ölme..

archive-again

You're tearing me apart
Crushing me inside
You used to lift me up
Now you get me down
If IWas to walk away
From you my love
Could I laugh again ?
If I Walk away from you
And leave my love
Could I laugh again ?
Again, again...
You're killing me again
Am I still in your head ?
You used to light me up
Now you shut me down
If IWas to walk away
From you my love
Could I laugh again ?
If IWalk away from you
And leave my love
Could I laugh again ?
I'm losing you again
Like eating me inside
I used to lift you up
Now I get you down
Without your love
You're tearing me apart
With you close by
You're crushing me inside
Without your love
You're tearing me apart
Without your love
I'm dazed in madness
Can't lose this sadness
I can't lose this sadness
Can't lose this sadness
You're tearing me apart
Crushing me inside
Without your love
(you used to lift me up)
You're crushing me inside
(now you get me down)
With you close by
I'm dazed in madness
Can't lose this sadness
It's riping me apart
It's tearing me apart
It's tearing me apart
I don't know why
It's riping me apart
It's tearing me apart
It's tearing me apart
I don't know why
Without your love
It's tearing me apart


videosu için, (şiddetle önerilir)
http://www.vidyotv.com/izle/220490/muzik/archive--again

sadece şarkıyı dinlemek için,
http://www.archive.org/details/Archive-Again

kırık ayna

kırıldı ayna..

kırılmadan önce pusluydu zaten,

ama kırıldı işte..

yok aynada yüzüm artık

gözlerim yok

dudaklarım yok..

içime akıyor sözler

sana doğru değil

bu yüzden sildim ne varsa

hikayeyi bitiremeden

bitmesini istemeden

yarım kalsın diye sırf

biraz acı çekmek uğruna

biraz daha hassas

ve biraz daha

hastalıklı olmak uğruna..

gitmek uğruna..

ve onun uğruna

her ne varsa

ve

her ne pahasına olursa..

kırıldı ayna

benim yüzüm değildi o

olmasını da istemezdim

çirkindim zaten ben

bakamıyordum da fazla

kendimi görmek istemezdim ama

çirkin de görünmek istemezdim

kırıldı ayna

boşluk kaldı geriye

tanrıya bakarcasına bakıyorum

ne farkeder insan olmasam

veya ben olmasam

neye yarar sözler

kırılmışsa ayna

ve kırıldı ayna

yerleri süpürdüm

çöpe attım

tüm yüzleri çöpe attım

kendim de dahil

konteynırlarda..

üstünde ruj lekesi olan bir izmaritle

yan yana uzanıyorum

dünden kalan içki şişeleri

belkide gözyaşının silindiği bir mendil

tam yanımda duran

parçalarımın...

bir kediyi ezmiş dün gece bir araba

o da şuan yanımda

kendine güvenli bir yer ararken

ezilmiş hem de

biraz sıcak

ve biraz sevgi uğruna..

kırıldı ayna

yüzümü göstermemek uğruna

kırıldı ayna

yüzlerden sıkıldığı için

kırıldı ayna

biraz sevgi ve sıcak uğruna

kırıldı ayna

çünkü kırılmaya yeminliydi

ne pahasına olursa..

örümcek

boş bir odanın tavanında, en uç köşede, kendi kendine ağ örmeye çalışan bir örümcek. tuzak kurmuş bekliyor. neyi? kimi? yaşamak için tuzağa düşürmek zorunda, can almak zorunda. zarif ayakları var, benim hiç zarif olmayı beceremeyen ayak bileklerime inat, öylesine zarif ki...

bir çay koydum kendime, ilk yudumu dahi almaksızın, soğudu bardağın içinde. ağzına kadar dolu bir bardaktı. bardağın boş kısımlarını da görmek isterdim hayatta hiç olmazsa bir kere.. hep doluydu işte. hep dolu kısımlarını gördüm. herkesin sahip olduklarıyla gurur duydum ben.. sahip olmadıkları veya olamadıkları için gülmedim, güldürtmedim de kimseye. bir üflesem örümcek ağları sallanacak, bir dokunuşta yokolacak.. ben tuzak kurmadım ki kimseye, bu yüzden yıkmadım da tuzakları.. belki birgün o tuzaklara düşmek isterim diye..

havaya söylenmiş onca söz.. hep konuşmuşum da gezegenin bin bir yerine savrulmuş sözler. birisi sana çarpıp da geri döndü bana şimdi. tam sırtını dönmüşken sen bana ve ben de tam yüzümü çevirirken sana. gözgöze gelmeyi beceremedik bir türlü, gözlerimi kaçırdım hep ben biliyorum..

çünkü;

daha güçlüydü senin ordun, benim ordularımın aksine.. yıkıldı bu krallık..

şimdi göç zamanı...

başka yerlere..

başka bir yerde...

belki tekrar karşılaşmak dileğiyle...

cem adrian

"Kalbini kim kırdı…
Artık mavi değil mi denizler, gökyüzü eskisi gibi…
Kanatlarını kim çaldı…
Artık sende değil mi umutların, bu sessizliğin eskisi gibi…
Al! Sar kendini bu tülden duayla sarın üşüme gelir geçer de kendine…
Çarp! Savur kendini bu yalnız şarkıyla, itiraf et kendine o gitti…
Bir adam severken, bir adam giderse…
Bir adam gülümserken, diğeri ölürse…
Gözyaşın düşerken, sözlerin biterse…
Ardından uzanırken, ellerin titrerse…
Öyle kal, öyle kal…
Aşk hep sende! "

Cem Adrian