26 Mart 2009 Perşembe

kate benim adım

baş ağrılarım, sivilcelerim ve mide bulantılarıma merhaba yeniden..
imdat çağrılarım başladı, acil çıkış kapısında bekliyorum
değersizlik çemberinde volta atıyorum, o kutsal halkanın "laneti" olsa gerek
ne zaman başladığını bilmediğim bir tarihle,panzehirim olmaya gönül vermiş birisi oldu hep..
kimsenin bilmediği pencerelerde, başkaşifrelerde, çiçek kokulu bebeğin gülümsemesine ayrı zamanlarda güldük biz,

""ne içiriyorlarsa artık bu kıza?""
üstü örtülüyken hep, altı merak konusuydu sohbetlerin,
açılıp saçıldıkça özlemim oldu,
kaybettiğim oldu,
kazanmaya çalıştığım,
rüyalar oldu, uyandık ama
hatırladık da sonra.. anlattık..
benim sürekli yolu şaşırıp da son anda, hah işte burası demelerim de oldu
dönüşlerden çok da uzaklaşmamışken..
o dost sıcaklığını arar oldum ben bugünlerde..
Kate di benim adım,
sahte ama gerçek kimliğimdi
"eşşekli ninni" annesiyken ben
kendime söyledim ninniyi
uyku vakti şimdi..


3 yorum:

Adsız dedi ki...

bilge said that: şair burda ne demek istemiş.

blackinwhite dedi ki...

şair burda sıçmış batırmış eheueheue:)

esat dedi ki...

""ne içiriyorlarsa artık bu kıza?""
Şair mi diil mi bilmem ama,her kim için yazıyosa bu yazıları.. yada ne için... ilginç şeyler hepsi..

Biz okurlar pek bişey anlamıyoruz, ne içip yazıldığı belli olmayan bu yazılardan ama bi ahengi var hepsinin..
Yada hani böyle arabayla bir tümseğin üzerinden falan hızlıca geçerken hooOOPP diye zevkli bi an olur ya.. Gülümsetir hani insanı.. Öyle bi his belkide...